Bats, bats, bats, bats, bats.......no more bats
21 november 2009 - Cairns, Australië
2 weken geleden begon ik vol enthousisme aan mijn vleermuizen avontuur maar helaas, het is alweer voorbij....Ik zal bij het begin beginnen.
Na de busreis van ongeveer 2 uurtjes van Cairns naar Atherton, werd ik opgehaald door Jenny, de eigenaresse van het Bat hospital. Bij aankomst zag het er allemaal prachtig uit. De omgeving is schitterend en het woon-en ziekenhuis ligt temidden van rainforest en bergen, prachtig! Er waren gelukkig ook andere vrijwilligers, een stel uit Amerika en een meisje uit Duitsland. Ik kon gelijk de handen uit de mouwen steken want het was voedertijd. De kleine baby-bats worden stevig ingepakt in zogenaamde "nappies" (stukjes driehoekige stof) waarna ze met de hand ongeveer 8 milliliter melk gevoerd krijgen. We haden zo'n 70 baby's te voeren dus dat duurde wel even....3 en een half uur....en dat ongeveer 4 keer per dag dus jullie begrijpen dat je er eigenlijk de hele dag mee bezig bent. Daarnaast zijn er ook nog de wat grotere vleermuizen in speciale kooien die per dag kilo's appels (pink lady's, jahaa de bats krijgen het beste van het beste), watermeloen en fruitsap krijgen.
Het amerikaanse stel en het duitse meisje vertrokken 4 dagen na mijn aankomst dus ik werd vanaf toen gebombadeerd tot "inpakster" omdat dat alleen mag gebeuren door mensen die gevaccineerd zijn voor rabies. Dat was echt geweldig om te doen omdat je die kleine koters de hele tijd aan het verzorgen bent. Om ze te pakken te krijgen is al een uitdaging op zich omdat ze zich werkelijk aan alles vastklampen met hun scherpe klauwtjes. Ze houden zich ook vaak aan elkaar vast en om een kluwen baby-bats uit elkaar te halen, kom je vaak handen tekort (bij 1 heb je beide handen al nodig dus laat staan bij 4, haha). Verder moet je ze ontdoen van poep, viezigheid en vaak hun oortjes verzorgen omdat ze de neiging hebben om op elkaars oren te zuigen wat soms voor een bloedbadje zorgt en zelfs gehele amputaties. Ondanks de lange uren en het harde werken vond ik het heel leuk om te doen en het samenwerken met de andere vrijwilligers (inmiddels een nieuw stel uit Belgie waar ik nog wat pintjes mee gedronken heb en de 'locals' uit de buurt) zorgde voor veel lol.
Helaas kon ik het wat minder vinden met de eigenaresse Jenny en dat heeft dan ook voor wat strubbelingen gezorgd. Ze is nog al een introverte persoon maar hier kwam wel heel weinig uit.....Als je vrijwilligers zo hard en lang werken dan moet er af en toe ook een woordje van motivatie volgen van de dame in kwestie. Verder was de hygiene ook niet erg op peil. Nu had ik me daar vantevoren al wel op ingesteld maar dit was echt verschrikkelijk: elke ochtend was het brood aangevreten door muizen...aaargh....ik had een simpele oplossing, een grote tupperware box ofzo maar helaas is die er nooit gekomen, er was geen sprake van scheiding van Bats en mensen en er waren geen schoonmaakmiddelen (er was welgeteld 1 mop, te gebruiken in het bat-hospital, keuken en mensenbadkamers). Ook was er eigenlijk geen enkele sprake van organisatie of communicatie en nadat de irritaties hadden geleid tot 2 ruzietjes tussen Jen en mij had ik het wel gezien en heb ik haar de volgende dag meegedeeld dat ik aan het eind van de tweede week zou vertrekken.
Tussendoor was ik ook nog jarig en gelukkig waren er weer wat nieuwe vrijwilligers gearriveerd ; twee meisjes uit Duitsland die direct na 5 minuten alweer wilden vertrekken toen ze de keuken zagen, en een meisje uit Canada. Met hen ben ik op mijn verjaardag 's morgens vroeg vogelbekdieren wezen kijken en gelukkig hebben we er 1 gespot en heb ik ze 's avonds getrakteerd op een Bundaberg Rum en Cola op onze veranda. Die drankjes had ik trouwens gekocht omdat ik toevallig met Jen het dorp in was geweest. Zij ging boodschappen doen en ik ben naar de dokter geweest omdat ik 2 ontstoken plekjes op mijn hand had (ondanks het vele wassen en het gebruik van mijn eigen desinfectie, de fles kwam goed van pas Maike) en nu zit ik dus aan een antiobiotica kuurtje.
Gisteren ben ik dus weer aangekomen in Cairns (kon een lift krijgen van een "local", handig!) en vanavond ga ik weer wat drinken met Manon want zij is hier ook nog steeds. Begin volgende week wordt ik opgehaald door Julie (ook een vrijwilligster die een paar dagen heeft geholpen bij de bats) en haar man en mag ik bij hen een paar nachtjes logeren aan zee ten noorden van Cairns. Julie heeft jarenlang gewerkt bij een seabird en pinguin rescue vlakbij Sydney. Lekker luxe dus en ik heb er veel zin in. Kan ik mooi een plan B bedenken.....wordt vervolgd!
Getsie, ik heb helemaal een beeld (en een geur ;-)) bij je omschrijvingen van de hygiene, niet echt een plaats om lang te vertoeven dus. Zeker gezien de verstandhouding.. Wel jammer! Maar goed, opent weer nieuwe deuren voor andere leuke uitdagingen. En je plan B zal vast weer een leuk idee worden! Je hebt onderhand ook al wat netwerkjes daar via ontmoette mensen misschien die je kunt gebruiken..?! Ben benieuwd!
Geniet lekker in je "crib" aan de zee! ;-)
Liefs,
His
Leuk verhaal! Jammer dat je avontuur met de bats iets anders gelopen is dan je had verwacht. Ben benieuwd naar plan B. Met mij gaat het goed. De bestralingen vallen erg mee.
Je ziet er blij en gelukkig uit op de foto's.
Dikke kus,
Irène
We krijgen hier berichten dat het in Australie wel heel erg warm is en nu is het nog maar lente.Jij gaat eerst een paar dagen naar zee lijkt me heerlijk met die hitte.
We zijn benieuwd naar je volgende avonturen en klussen die je aangaat pakken. Hartelijke groeten en een dikke tuut. Carrie en Gerrit van Straten.
Groeten van Jos de Post.
Jammer dat het eerste avontuur van je reis een beetje is tegen gevallen. Maar gelukkig heb je alweer nieuw tijdelijk adres gevonden. Dan kan je rustig naar een nieuwe job zoeken.
Trouwens, leuke nieuwe broek!!
Angela en ik leggen vandaag de laatste hand aan ons fotoboek. Wordt erg mooi al zeggen we het zelf....
Veel plezier de komende dagen en we kijken uit naar je volgende verhaal.
Kus Angela en Maike
Je uit de naad werken als vrijwilliger en dan ook nog niet gewaardeerd worden. Werken kunnen de Vissertjes wel, maar er moet op zijn tijd wel iets voor terugkomen,have a break have a.....vul zelf maar in.We vinden het een goede beslissing en jouw goed kennende heb je alweer nieuwe plannen gesmeed.
Welnu veel hoeven we niet meer te vertellen want we
hebben kortgeleden nog kontakt gehad.
We hebben met Cristel & Gephardt tijdens ons etentje
nog even op je verjaardag geproost.Ook van hen krijg
je de groeten.
Trijeéntritich dikke túten.
Wat een verhaal, je valt wel met je neus in de.....vleermuizen:)
Er komen vast nog heel veel leuke dingen op je pad, dus komt vast helemaal goed!
Carpe diem!
liefs
Jo
Jammer dat met sommige mensen niet te werken valt! Maar je valt vanzelf vast weer in het volgende. Enjoy!
x Maaike
Wat een verhaal. Kan me voorstellen dat je daar niet lang bent gebleven. Maar toch een bijzondere ervaring met de bats lijkt me. Waren ze ook wel een beetje schattig?
Hier gaat alles goed en is het nog steeds rustig, ondanks dat volgens de berekeningen vandaag 'de dag' zou moeten worden...
Ik hoop dat je leuke dagen in Cairns en daarboven hebt gehad en benieuwd naar je verdere belevenissen. Geniet!!!
x Berber
Ik wens je heel veel sucses met je volgende avontuur.
Je komt vast nog veel tegen op je weg.
Ik volg je met spanning
Dikke x Kitty
Ik hoorde van Angela, dat je ook in the Northern Greenhouse bent geweest: ik vond het echt het beste hostel dat ik heb gehad. Al naar de Millaa Millaa Falls geweest in de Tablelands: is erg mooi daar.
Ben in elk geval benieuwd wat je hierna gaat doen.
Nog veel plezier daar en alvast fijne kerstdagen.
Groetjes,
JOHN