Lang verwacht........eindelijk. Deel 2

Zit weer geinstalleerd achter de computer; aantekeningen bij de hand, flesje drinken...ready to go.

Red Centre, swags, hitte
Nadat Jacinta ons heeft uitgezwaaid op het vliegveld, landen we een paar uurtjes later in Alice Spring, het grootste dorp in het red centre van Australie. Morgen staat er een driedaagse tour op het programma om Uluru (the Rock) en omgeving te bekijken dus dat wordt vroeg opstaan! Na een onrustig nachtje in een dorm met 5 andere meisjes (ja, meisjes kunnen ook snurken en de dames wilden de airconditioning op 27 graden hebben, aaargh!!) staan we om half vijf op en worden we opgehaald door ons busje. Nadat het busje is volgestouwd met 18 mensen beginnen we aan onze tour! Het eerste gedeelte bestaat voornamelijk uit heel lang in het busje zitten maar na de lunch komen we aan bij Kings Canyon. Klaar om onze eerste hike te beginnen. Maike en ik hebben de rugzak volgepakt met flessen water want het is megaheet (35 graden) en we gaan 3 uur hiken maar.....het was het waard. Na het eerste hele steile stuk (genaamd heartattack hill), staan we boven en is het uitzicht prachtig. Jason, onze guide (een man van weinig woorden) verteld zowaar nog wat aboriginal wetenswaardigheden en al met al is het een prachtige hike.
Nadat we nog 180km hebben afgelegd en we brandhout hebben gesprokkeld voor het kampvuur, komen we aan bij ons kamp in the middle of nowhere. Vannacht slapen we in een swag (een soort slaapzak van canvas met een matrasje) onder de sterren zonder toiletten en douches. Eten, biertje en slapen is het credo (het is erg koud 's nachts!).
Dag 2 begint met een ontbijtje en daarna gaan we op naar onze 2de hike van de tour, valley of the winds. Verder bezoeken we nog het aboriginal visitors centre, doen we een korte wandeling bij the rock en sluiten we de dag af met een biertje en avondeten tijdens zonsondergang bij the rock.
Dag drie betekent om half vijf opstaan want we gaan ontbijten bij zonsopgang. Daarna worden we door Jason gedropt bij the rock en beginnen we om 7 uur aan onze 11 kilometer lange wandeling om the rock heen. Gelukkig doen we dit erg vroeg want het begint alweer erg warm te worden en de vliegen worden ook alweer wakker. Om een uurtje of 10 beginnen we aan de terugweg naar Alice Spring. Onderweg lunchen we nog en bezoeken we (oh zo toeristisch) een kamelenboerderij. Terug in Alice Springs douchen we heerlijk (heel fijn na drie dagen) en pakken we onze tassen weer in. 's Avonds doen we nog een biertje in de Bojangles met onze groep en wonder boven wonder komt onze guide ook weer tot leven na een paar alcoholische versnaperingen.
Na weer een kort nachtje (deze keer met 5 jongemannen op de kamer) vliegen we alweer verder. Op naar Perth!

Rottnest, Freo en alweer walvissen
Zodra we in Perth zijn, regelen we de dagtochtjes die we willen maken en slenteren we wat rond in Perth. De volgende dag nemen we de trein naar Fremantle (afgekort tot Freo door de australiers) en van daaruit de boot naar Rottnest eiland. Als rechtgeaarde Nederlanders bekijken we dit  eiland al fietsend en het is schitterend (meertjes, heuvels, witte stranden en veel wildlife). Het is heerlijk weer dus we genieten volop!
Dagtocht 2 begint zoals gisteren; trein naar Freo, en weer op een boot op zoek naar walvissen! En gelukkig zien we ze veelvuldig en we zijn zelfs getuige van een spectaculaire sprong (vanuit onze ooghoeken en te laat voor foto's...).

Free Willy, Roadkill, kamperen
De tijd vliegt en vandaag begint ons camper-avontuur. Na een instructiefilmpje, een uitgebreide ronde om onze camper en de laatste formaliteiten, hebben we de komende 12 dagen een camper tot onze beschikking. Eerst natuurlijk een grote lading boodschappen gedaan voor de komende dagen en dan zijn we klaar voor vertrek.
Dag 1: Ons eindpunt van vandaag is het plaatsje Cervantes waar we onze kamp opslaan. Onderweg de Pinnacles nog bekeken (een soort rotsnaalden in de duinen) en nog een paar kangaroes in het wild gezien.
Dag 2: vandaag rijden we naar Kalbarri National Park maar helaas kunnen we geen tour boeken voor de volgende dag omdat ze niet gaan (???). Onderweg natuurlijk getankt (we doen bijna alle tankopties aan op de route omdat we natuurlijk niet zonder diesel willen staan) en we zien nog een wilde Emu met jonkies. Verder komen we onderweg ongelofelijk veel doodgereden dieren tegen; veel kangaroes maar ook complete koeien en ander kleiner grut....roadkill.
Dag 3: omdat we toch geen tourtje kunnen doen in het national park, besluiten we door te rijden naar Monkey Mia. De hitte begint nu toch echt te komen (onderweg is het soms 44 graden) en ook de vliegen zijn veelvuldig aanwezig. Onderweg bekijken we de oudste levende organismen op de aarde (stromatolites) en bezoeken we Shell Beach, een strandlaag van 10 meter schelpen. Aangekomen in Monkey Mia Dolphin Resort hebben we de laatste powered site met uitzicht op zee, adembenemend!
Dag 4: Vandaag ontbijten we met dolfijnen! Monkey Mia staat namelijk bekend om het feit dat er elke ochtend dolfijnen tot het strand zwemmen (het feit dat ze gevoerd worden met 3 vissen, zal ook wel meespelen, haha). Ook dit is weer heerlijk toeristich maar toch wel apart om mee te maken. 's middags gaan we op een (bejaarden)cruise om Dugongs (zeekoeien), dolfijnen en hopelijk schildpadden te zien. Met een Catamaran zeilen we naar de weiden waar de Dugongs grazen, we zien dolfijnen onderweg maar waar zijn de schildpadden....helaas we denken er 1 in de verte te zien maar dat is dan ook het enige. De kapitein biedt ons nog een gratis cruise aan voor de volgende ochtend omdat ze die ochtend wel schildpadden hebben gezien maar morgen moeten we alweer verder. Maike en ik sluiten zwemmend de dag af maar als we twee (kleine) stingrays zien is het zwemplezier snel voorbij....Steve Irwin ligt nog vers in het geheugen.
Dag 5: vandaag staat er 570 kilometer op de planning dus vertrekken we vroeg. Maike rijdt onderweg nog een hagedis dood (Britz had ons gewaarschuwd dat welk dier je ook tegenkomt altijd rechtdoor te rijden) en we slaan weer een grote partij boodschappen in. Zonder noemenswaardige problemen komen we aan bij Coral Bay, net op tijd om de zonsondergang nog even mee te pikken. Oh ja, we hebben onze camper Free Willy gedoopt omdat hij nog al rare walvis-geluiden maakt als we stoppen...zal wel door de hitte komen.....
Dag 6: weer een relaxdagje in Coral Bay; strand liggen, zwemmen en snorkelen. Tegen zonsondergang lopen we naar een Shark nursery maar geen haai gezien. Wel weer zonsondergangfoto's gemaakt.
Dag 7: Een minder grote etappe vandaag; 120 kilometer naar Exmouth. In Exmouth koffie gedronken en wilden we nog wat biertjes kopen maar de slijterij was uitverkocht (dorstige mensen in Exmouth?). We snorkelen ' smiddags en 's avonds vertelt onze buurman van de camping dat er veel dieren  te zien zijn op het strand. Wij komen direct in actie, steken de weg over en installeren ons op het strand. Turen, turen...hmmmm...het zal wel. Totdat Maike  een grote Plons ziet en we opeens allemaal walvissen aan de horizon zien! Ze komen zowat met hun hele lijf uit het water en halen allerlei capriolen uit. Het is wat ver weg maar we zijn superenthousiast, prachtig!
Dag 8: We komen erachter dat Free Willy ons een beetje in de steek gaat laten; er is een plaat los onder onze camper maar gelukkig is er een handyman op de camping (het is zondag dus alles is weer eens dicht) en die zorgt ervoor dat de plaat weer op zijn plaats wordt geschroefd, gelukkig! Snorkels gehuurd bij de camping en op naar Turquoise Bay om te snorkelen en te relaxen. "s avonds installeren we ons weer op het strand (met biertjes en chips deze keer) om het walvisspectakel weer te aanschouwen...helaas het is ook zondag voor de walvissen...weinig actie.
Dag 9: Belachelijk vroeg opgestaan want we moeten vandaag onze langste etappe afleggen, 635 kilometer. Nog geen 3 kilometer verderop houdt Free Willy er helemaal mee op....we lekken diesel. Camper dus maar aan de kant gezet en de roadside assistance gebeld. Ze zullen ons binnen een half uur terugbellen...Zitten we dan aan de kant van de weg. Gelukkig bellen ze ons inderdaad terug en een uur later kunnen ze ons vertellen dat ze iemand op weg sturen om ons te helpen maar dat kan nog wel een uur duren...grrrrr. Gelukkig komt onze reddende engel een kwartier later aangetufd: you are having some problems, girls? Er blijkt een slangetje niet goed vastgemaakt te zijn dus het is heel simpel op te lossen. We moeten nog wel even de diesel uit de motor spuiten maar 3 uur later zijn we dan toch weer onderweg. Behoorlijk doorgejakkerd en voor zonsondergang komen we aan in Tom Price, een plaatsje vlakbij Karanjini National Park.
Dag 10: Karanjini National Park moet heel mooi zijn dus we gaan vandaag op een dagtour en wat blijkt...we zijn de enige! Een privetour dus met onze guide, heerlijk. Karanjini National Park bestaat uit verschillende valleien en waterholes waar je in kunt zwemmen. We beginnen de dag avontuurlijk naar handrail pool, waar we door hele nauwe doorgangen moeten klauteren en met een touw moeten afdalen. Na een kopje koffie weer omhoog (het staat op video, o zo charmant). Verder veel gelopen, uitzichten bekeken en aan het eind van de dag gezwommen in een meer, heerlijk!
Dag 11: Op naar Eighty Mile Beach, alweer onze laatste overnachting. Onderweg ontzettend veel vee gezien, paarden, koeien, geiten...hoe houden die beesten het uit in deze hitte. Om onze camping te bereiken moeten we over een ongeasfalteerde weg van 10 kilometer dus daar doen we lekker lang over. Wel heel veel wallabies onderweg en een witte koe wil graag met ons mee. Als we bij de camping aankomen blijken we daadwerkelijk een extra passagier te hebben, er hangt een dood vogeltje in de grill (foei Angela). Eighty Mile Beach is prachtig, strand en zee waar je maar kunt kijken. De camping is apart, onze buurman heeft zijn hele jacuzzi meegesleept naar de camping en ligt als een ware Hugh Hefnner met kapiteinspet te bubbelen.
Dag 12: Laatste dagje dus op naar Broome. Onderweg onze tassen gepakt en de camper "schoongemaakt". Om een uurtje of 1 zijn we al in Broome en droppen we onze tassen bij ons Bed en Breakfast, ziet er goed uit!! Nadat we de camper hebben ingeleverd, nemen we een duik in het zwembad en leren we onze host Shane kennen. Hij heeft de B&B samen met zijn vrouw en 2 dochters opgericht maar 2 en een half jaar geleden is zijn vrouw overleden en nu runt hij hem alleen met zijn twee dochters van 15 en 16.

Relaxen, openlucht Bios, zonsondergang
In Broome hebben we eigenlijk alleen maar heerlijk gerelaxed want onze B&B was super. We zijn nog met Shane de zonsondergang gaan kijken, hebben met hem en zijn dochters gegeten en we zijn nog naar de openlucht bioscoop geweest. Aangezien het vliegveld op een steenworp afstand ligt komt er af en toe een vliegtuig erg (heel erg) laag over wat weer een nieuwe dimensie aan de film geeft.

Kakadu, hurry, hoosbui
Darwin was alweer de laatste plaats die we aandoen en ook hier staat er weer een driedaagse tour op het programma. Eerst nog even relaxen in ons resort en de volgende dag weer vroeg op en in een busje. Gelukkig deze keer maar 8 mensen op de tour dus ruimte genoeg in de bus. Totdat....de bus het niet meer doet terwijl we net een bergje willen beklimmen. Gelukkig is er een trucker van een cementwagen die stopt en de bus fixt zodat we het nog net redden tot een ranger station waar een telefoon is. We krijgen een nieuwe bus (minder zitplaatsen dus wordt het toch weer een beetje vollig) en we vervolgen onze tour. Onze guide Jeff is nog al van de hurry dus bij alles wat we gaan doen moeten we het snel doen. Snel eten, snel naar de wc, snel hiken etc. 'S avond kamperen we bij een roadhouse. We hebben Swags en tenten maar ik besluit in mijn Swag te gaan liggen en niet in de tent (wel opgezet voor als het mocht gaan regenen) omdat het echt belachelijk warm is (28 graden ofzo 's nacht). Net als ik droom dat het regent, regent het echt en duik ik met Swag en al de tent in. De regen wordt echt een hoosbui met heel veel onweer en mijn tent lekt!! Het wordt echt een zwembad binnen dus ik heb mijn hele swag opgetild en naar het douche gebouwtje verhuisd. Verschillende mensen van onze tour hadden hetzelfde probleem dus iedereen is wakker. Gelukkig hadden Maike en Angela een droge tent dus die zijn weer in hun tent gedoken. In het douchegebouwtje kwamen er allerlei kikkers tot leven dus ik lag ook prima!
Ook dag twee staat weer in het teken van snel, snel. Onze groep is heel erg leuk dus we maken er contstant geintjes over. We hebben geprobeerd onze guide te vertellen dat we geen kinderen van 16 meer zijn en dat we zelf ook wel weten dat het van onze eigen tijd afgaat maar hij reageert een beetje kinderachtig en we besluiten we de humor er maar van in te zien. Vandaag beginnen we de dag met een boottochtje om krokodillen te kijken en ze zijn er hoor...megajoekels en heel apart om ze in het wild te zien. Daarna vullen we de dag met allerlei korte hikes, korte zwempartijtjes en een rondgang door grotten met aboriginal muurschilderingen. Vandaag slapen we in permanente tenten dus dat is fijn. Ik slaap weer buiten in mijn swag want vind het in de tenten niet te harden van de hitte. Gelukkig geen regen 's nachts.
De laatste dag doen we nog even een hike van 2 en een half uur. Veel klauteren maar aan het einde van de rit kunnen we zwemmen dus Angela en Maike nemen nog een duik. Eenmaal terug in Darwin drinken we een drankje en eten we met Melanie en Neil, een heel leuk amerikaans echtpaar dat we op de tour hebben leren kennen.

Afscheid
Vrijdag 30 oktober.....de dag van het afscheid. Volgens mij voelen we ons alledrie een beetje vreemd. We doen de laatste inkopen en liggen nog even heerlijk bij het zwembad en dan om 4 uur gaan we richting vliegveld. Daar nog een drankje en dan gaan Maike en Angela weg.... Het afscheid gaat met wat tranen gepaard want na 6 weken zijn we niet meer met z'n drieen...heel vreemd. Ik zwaai ze uit en dan ben ik opeens alleen....